Via Frank ben ik, Renate, een aantal maanden geleden terecht gekomen in een christelijk centrum voor kinderen/jongeren met een lichamelijke en/of verstandelijke beperking. Ik was verrast door de positieve sfeer en de manier waarop er met deze kinderen/jongeren wordt omgegaan. De positie en situatie van deze doelgroep is namelijk nog ronduit slecht te noemen en er zijn vrijwel geen mogelijkheden voor deze groep op het gebied van scholing, dagopvang, begeleiding of behandeling. Zeker in onze regio.

Gelukkig is er na het vervelende bericht van de vorige keer nu ook leuk nieuws: deze twee weken hebben we ondersteuning gekregen van drie vrijwilliggers uit Nederland. Zij hebben hun vakantiedagen opgeoffert om in het ziekenhuis van Beregowo aan de slag te gaan.  De baby’s krijgen hierdoor extra aandacht, en wij ondersteuning in ons werk.

Een oproepje van Mevrouw Boxman uit Sassenheim:

Beste allemaal,

Ik zoek voor zaterdag 10 april acht helpers om alle tegels en stenen uit mijn achtertuin te halen en af te voeren. Om 9.30 uur starten we met koffie / thee en krentenbollen. Daarna gaan we aan de slag. Om 12.30 uur zorg ik voor een lekkere lunch.

Door mee te doen met deze klus wil ik het “nuttige met het aangename verenigen”. Mijn tuin wordt leeggehaald zodat gestart kan worden met de herbestrating. We hebben met elkaar een gezellige dag en ik stort voor Hands & Feet een mooi bedrag.

Leuk idee hè? Wilt u uw handen uit de mouwen steken en meedoen? Bel naar Mw. Boxman, telefoon 0252-213670.

Het is ter vergelijken met een reisje naar Berlijn, Kopenhagen, Dijon of Basel. Afstanden hier in Oekraïne, zijn niet te vergelijken met die in Nederland. Rond de grote steden heeft zich kennis bedrijvigheid en infrastructuur gevestigd, die daarbuiten ongekend is. Om die reden reizen we soms stad en land af om kennis te maken met mensen en organisaties in de verstedelijkderde gebieden van Oekraïne. Zo ging ik afgelopen week met de nachttrein (16 uur) naar Kiev, om daar een kijkje in de keuken te nemen en te leren van twee organisaties die ook met straatkinderen werken en daar dus veel ervaring mee hebben.

Het werken in een ander land zorgt ervoor dat je soms situaties meemaakt die je niet kan begrijpen. Deze week gebeurde er iets in het ziekenhuis wat dit bevestigde.

Op onze afdeling lag sinds een week een meisje van drie maanden oud. Ze was zo klein en mager dat ze hetzelfde gewicht had als een pasgeboren baby. Ze kwam niet aan omdat ze steeds na haar voeding de melk weer uitspuugde. Dit hadden wij al doorgegeven aan de zusters, maar hier werd niets aan gedaan. Woensdagochtend was de situatie ontzettend slecht, de zusters vertelde dat ze dachten dat het kindje ’s nachts overleden was omdat het niet meer reageerde en met een open ogen en mondje voor zich uit staarde. Ook haar gezichtje werd geel en haar blik veranderde. Als je haar huidje optrok bleef deze recht omhoog staan. Dit is een teken van uitdroging en er moest snel iets gebeuren.

Klik hier om de rest van het bericht te lezen: Lees verder »