Zoals ik in de nieuwsbrief al vertelt heb is het op onze afdeling niet mogelijk dat de moeder hun kinderen vasthouden. Ze kunnen wel op bezoek komen maar moeten voor de deur blijven staat, het kindje wordt dan opgetilt en de moeder kan er door het raam twee minuten naar kijken. Een absurde situatie, dit ‘beleid’ wordt al minimaal 13 jaar door de Oekraïners gehanteerd.  

‘s Avonds stappen we in Mukachevo op de nachttrein, die zich vervolgens een weg baant door de Karpaten, om vervolgens bij het krieken van de dag al aardig op weg te zijn naar de hoofdstad, Kiev, het einddoel van onze reis. De eerste nacht in een wiebelende slaapcoupé wordt niet door iedereen als ‘ideaal’ ervaren, maar met frisse moed en veel zin banen we ons een weg naar Vokzalna, vanwaar de metro ons naar het centrum zal brengen.