Maandagochtend was het dan zover.. Ik heb Oekraïne voor een paar maanden verlaten om mij in Nederland voor te bereiden op de komst van de baby. Dit natuurlijk samen met Joost, maar die komt door het vele werk wat later.

Voor mij is dit deels een tijd van terugkijken.. Zoveel mooi werk kunnen doen, mogen leren, lieve mensen mogen ontmoeten en van het land mogen genieten. Daarbij waren er ook de nodige frustraties en gevoelens van onmacht. Het grote onrecht van zo dichtbij mee te maken, vormt je en zal ik nog lange tijd met me meedragen.

Er zijn ook veel tegenstrijdige gevoelens rondom mijn vertrek. Uiteraard heel veel blijdschap, omdat ik na maanden mijn familie en vrienden weer zie! Een gevoel van rust, omdat het werk door de zwangerschap toch zwaarder wordt. Dankbaarheid, doordat wij de mogelijkheid hebben te kunnen kiezen voor betere gezondheidszorg betreffende de geboorte van ons kindje, maar daarnaast ook verdriet, omdat ik afscheid moet nemen van mijn werk, de mensen en het land dat in het afgelopen jaar ook een beetje mijn ‘thuis’ is geworden.

Ik ben blij en dankbaar dat ik mijn werk goed heb kunnen afronden en uit kan kijken naar de spannende tijd die voor ons ligt. Wellicht tot in Nederland!

Renate