Gistermorgen had ik een gesprek bij ‘Oselya’, een prachtig project niet ver van Lviv. Daklozen vinden hier een thuis, en kunnen in de meubelopknapperij aan het werk. Anderen maken versierde borden, waarvan ik er eentje met het logo van ‘UkraineMoves’ heb besteld. De daklozen van Oselya verkopen ook de straatkrant, net als in Nederland. Ik was benaderd omdat er enkele daklozen met een handicap zijn, voor wie het tricycleproject interessant kan zijn. Ze zouden bijvoorbeeld met de tricycle de straatkrant aan de man kunnen brengen!

Na nog een aantal afspraken in onder andere een rolstoelfabriek en een kleine dagopvang op het terrein van psychiatrische ziekenhuis Kulparivka ging ik naar een electronicazaak om wat te kopen. Ik parkeerde, en daar stond ineens een aardige maar zielige man bij mijn raampje. Hij vroeg om centen. ‘Wat gaat u daarvan kopen meneer? Brood, of een biertje..’. Wodka! Hij onderbrak me door gelijk wodka te zeggen. Ik stelde zijn eerlijkheid op prijs. Ik vroeg zijn naam en of hij een dak boven zijn hoofd had, maar dat was niet zo. Ik vroeg of hij de daklozenopvang ‘Oselya’ kende. Ik heb gelijk maar even gebeld naar Oselya. Bogdan heeft gesproken met Oselya en wil er wel graag heen. Ik heb hem geld gegeven om daar te komen.

Sommigen zullen zeggen: ‘toevallig’, anderen zien er de leiding van God in. Ik heb Bogdan verteld dat het de eerste keer is dat ik bij die winkel kom, en dat het goed God kan zijn die onze wegen liet kruisen. Dat vond Bogdan wel heel mooi om te horen. Ik hoop en bid dat ie werkelijk naar Oselya is gegaan en dat ik hem daar volgende week mag ontmoeten als ik mijn versierde bord ophaal.

Update 17/8: Navraag bij Oselya leerde dat onze vriend Bogdan niet naar de daklozenopvang is gegaan.  Jammer, maar wie weet dat hij in de toekomst, bijvoorbeeld als de winter komt, wel gaat.

Update 21/8: Vandaag was ik Oselya, en wie was daar? Bogdan!!! Hij is de 19e gearriveerd en was de eerste dag gelijk in de weer met cement en een kruiwagen. Mooi he?? “Als ik verandering wil, ben ik zelf verantwoordelijk en niemand anders” kon hij mij al vertellen, “Ik moet het zelf doen”. Zo is het, zei ik, en met hulp van God gaat dat zeker lukken!

Ik zal zo nu en dan een berichtje over hem plaatsen!

Frank