Vandaag ontving ik (Joost) weer de roosters van het straatkinderhuis, ik kan weer aan de slag met de maandelijks (loon)administratie. Ook die dingen gaan door, evenals de communicatie met o.a. Children’s Relief over diverse zaken die we willen regelen, juist nu ik in Nederland ben. Toch staat ons leven momenteel vooral in het teken van onze dochter Sanne!

Afgelopen zaterdag waren al onze vrienden, familie en kennissen uitgenodigd in het bedrijfspand van Van Egmond Bouw te Rijnsburg. Onze kersverse dochter Sanne stond daarbij in het middelpunt van de belangstelling, want om niet af te wijken van de trend, maar vooral om praktische redenen, hadden wij gekozen om een kraamfeest ter ere van haar geboorte te organiseren. Het feest bleek een gouden greep die onze overwachting volledig overtrof. Heel veel mensen gaven gehoor aan de uitnodiging, waardoor het de gehele tijd een drukte van belang is geweest. Passend sloten we de avond af met een gezellige ‘hap uit de muur’.

Langs deze weg willen we iedereen bijzonder bedanken voor zijn/haar aanwezigheid en het feit dat Sanne is overstelpt met cadeaus. We zullen het allemaal een plaatsje geven in de dozen voor Oekraïne, of dozen voor na onze terugkomst. Het is ongekend en daar zijn we heel blij mee. Begin december hopen we onze biezen te pakken en richting Oekraïne te vertrekken. Het duurt nog even, daarom genieten we nog even van de tijd met familie en vrienden!

Joost, Renate en Sanne

Afgelopen maandag is Kevin één jaar geworden. Hij ligt al bijna zijn hele leven in het ziekenhuis. Toen hij elf maanden geleden bij ons op de afdeling kwam was hij zwak, klein en witjes. Hij lag daar maar, in zijn bedje aan het infuus. Ik was erg bang dat hij het niet zou halen. Maar heel langzaam ging hij vooruit! Kevin is echt een heel lief en zacht jongetje wat het liefst op schoot zat. Hij bleef erg wit maar was niet meer ziek. Naar huis kon hij niet omdat zijn moeder niet voor hem kon zorgen. Kevin’s zusje heeft ook een jaar in het ziekenhuis gelegen. Moeder had na haar geboorte een zelfmoordpoging gedaan omdat haar man haar verlaten had. Kevin is opgenomen in het ziekenhuis omdat de dokter bang was dat dit weer zou gebeuren. De maanden gingen voorbij en Kevin groeide, niet alleen in de lengte maar ook in de breedte. Hij stond te lachen en te springen als hij mij aan zag komen. Voorzichtig zette hij zijn eerste stapjes maar dit vond hij nog erg eng en begon dan te huilen.

De dag na zijn verjaardag is hij opgehaald door zijn moeder. Het was geen warm weerzien, Kevin herkende zijn moeder niet en moeder leek vooral erg zenuwachtig. De hoofdzuster zei tegen moeder dat zij en de Oekraïnse zusters ervoor gezorgd hadden dat Kevin zo sterk en vrolijk was geworden, terwijl wij hem bijna zijn hele eerste levensjaar hebben verzorgd… Het is moeilijk om je zo in te zetten voor deze kinderen en dan nog geen blijk van waardering te krijgen. Het zou al heel erg fijn zijn geweest als de hoofdzuster had gezegd dat we samen voor hem hadden gezorgd.

Kevin is nu ‘thuis’ in een vreemde omgeving met vreemde mensen. Ik hoop en bid, misschien tegen beter weten in, dat zij goed voor hem zorgen want hij is het waard.

Enkele weken geleden maakte ik in het ziekenhuis van de stad Vinogradiv kennis met Ivan, een kleine mannetje met een waterhoofd. Volgens de artsen is er niets mogelijk, en dan kun je als buitenlander weinig doen dan toekijken, bidden, en een slaapliedje zingen bij zijn wiegje; ”Jezus is de Goede Herder” en “Ivan gaat slapen, Ivan is moe, sluit zijn beide oogjes toe..”. Ik heb Ivan drie keer gezien, en telkens was zijn hoofdje een heel stuk gegroeid. We hebben kunnen regelen dat Ivan pijnmedicatie kreeg, maar dat was voor korte duur. Vorige week zondag is hij overleden. Zijn pijn en verdriet is nu voorbij, en hij mag nu wonen in een gezin met de beste Vader die een kind zich wensen kan, met bovendien een nieuw, gezond lichaam. Lees verder »

Onlangs werd ik benaderd door het ouderenhuis hier in de stad, opgezet door het Nijmeegse echtpaar Wim & Wilma. De financiële situatie voor het huis is niet optimaal, en het zou al helpen als Sveta, de lieve Oekraïense die het huis nu leid, de dure spullen als shampoo, douchegel, bodylotion en wc-spray niet zelf hoeft te kopen.

Afgelopen dinsdag heb ik namens ‘Hands & Feet’ een karretje volgeladen met lekkers; – 30 flessen shampoo, 6 flessen bodylotion, 9 kilogram waspoeder, 12 tubes tandpasta, 16 bussen WC spray en 8 flessen WC reiniger. Eigenlijk waren het 31 flessen shampoo, maar onderweg terug vroeg een grote kale Oekraïense agent of ik mijn verkeersovertreding wilde goedmaken met een flesje shampoo, en dat vond ik -bij wijze van uitzondering- goed.

Zoals te zien is op de foto’s is baboesja Magda zichtbaar dankbaar, en met haar de heerlijk geurende andere baboesjka’s ook. Voor meer informatie over dit prachtige project, bezoek dan www.ouderenzorgberegowo.nl

De halve week keek ik uit naar de uitslaap-zaterdagochtend. Met het 4e hoefden we pas om kwart voor twee te voetballen, dus het vooruitzicht was: uitslapen!! Die droom werd echter overstelpt door het aandienen van de geboorte van ons eerste kindje. Immers vrijdagochtend vroeg Renate me al, voordat ik ging werken, mn telefoon bij de hand te houden.

Toen we halverwege de dag voor controle naar het ziekenhuis moesten, onderbrak ik mijn boeketreeks biedemeijers en stapte op de fiets naar huis… Lees verder »