Voor iedere nieuwe moeder denk ik wel even een stap: weer beginnen met werken. Een lange periode heb je intensief voor je kindje kunnen zorgen, maar nu zul je hem/haar toch echt een beetje los moeten laten. Zo voelde het voor mij in ieder geval wel en vond het best moeilijk en wennen om de werkzaamheden weer op te pakken. Wel goed uiteraard, want we zijn hier niet voor niets! Bovendien is je wereldje best wel klein. In Nederland ga je iedere dag even voor een loopje of naar iemand toe voor een bakkie, maar dat is hier toch wat lastiger. De weers- en wegomstandigheden maken het hier ook vrijwel onmogelijk om een lekker stukje te wandelen en bovendien is er geen enkele winkel  ‘wagen-vriendelijk’. Daarnaast helaas ook geen blik vol familie en vrienden waar je even langs kunt gaan.

Als goed begin in het nieuwe jaar ben ik dus weer langzaamaan begonnen. Eerst heb ik wat oude gezinnen bezocht om even met Sanne te kunnen pronken. Erg leuk! Een aantal vroegen me licht verbaasd: “Ga je weer werken?”. Vrouwen in Oekraïne krijgen namelijk na de geboorte van hun kind maar liefst 3 jaar zwangerschapsverlof! En als de periode er bijna op zit, zijn ze vaak weer zwanger van een volgend kind, haha! Misschien iets voor Nederland??

De komende periode blijf ik me richten op gezinnen, maar dan vooral diegenen die een kind hebben met een verstandelijke beperking.  Ik hou jullie op de hoogte van mijn werkzaamheden !

Renate

Stel je bent 2 maanden oud: Je stapt in je MaxiCosi, je chauffeur stelt het navigatiesysteem in, je doet je ogen dicht en valt in slaap. Drie uur later ben je in Dortmund, Duitsland. Je doet je ogen open en je ziet de incheckbalies en al die chagrijnige gezichten van wachtende mensen in een rij voor de paspoortcontrole. Hup, ogen dichten en verder slapen. Een schone luier en een uurtje wachten verder, voel je de MaxiCosi weer in beweging komen en wandel je de trappen op van een vliegtuig. Comfortabel neem je plaats, slapend uiteraard, en nog geen twee uur later, ben je in L’viv, Oekraïne. Ha, dat moeten ome Franky en tante Ellen zijn!!!

Zonder dat ze het zich realiseert, heeft Sanne al een wereldreis achter de rug en is inmiddels alweer een maand in Oekraïne. Van taalverschillen trekt ze zich niks aan, ze brabbelt en lacht evengoed naar een Hongaar, Rus, Oekraïener, als naar haar ouders. Ze groeit goed en eet goed. Ook wij pakken de draad van het werk weer op en stemmen ons werk en de zorg voor Sanne op elkaar af, want ook voor ons als nieuwbakken ouders is het natuurlijk een grote verandering. Zo gaan we gewoon verder, in het vertrouwen dat God ons bijstaat.

We willen iedereen bedanken voor de kaartjes, bemoedigingen, steun en giften die we van iedereen hebben gekregen, zowel na de geboorte van Sanne als bij ons vertrek!

Bedankt en groetjes,

Joost, Renate en Sanne

Half november berichtten we over Sveta, een lief zigeunermeisje met een schisis (hazelipje). Met blijdschap kunnen we u meedelen dat zij op 24 december jl. is geopereerd, en dat haar lip mooi dicht is gemaakt en de operatie dus is geslaagd.

In de weken voorafgaand aan de operatie moesten er allerlei medische tests worden gedaan, wat je hier in Oekraïne zelf allemaal maar moet uitzoeken. Met wat hulp van ‘locals’ hebben we ons met succes een weg gebaand door het medische doolhof alhier, en zo konden we op 23 december afreizen naar Lviv. Benodigdheden voor de operatie zoals slangetjes, pijnstillers en andere medicijnen koop je zelf bij de apotheek en ook eten en drinken moeten zelf gekocht worden.  Met hulp van Hands & Feet kon de operatie betaald worden en de Nederlandse Marion heeft met kerst zelfs een heerlijk kerstmaal voor ze gemaakt. Na de operatie heeft Frank op een reis naar Lviv de vader opgehaald zodat hij zijn dochtertje en zijn vrouw kon ontmoeten.

Al met al bleven moeder en dochter een weekje in het ziekenhuis. Inmiddels drinkt Sveta weer en ze groeit goed! Morgen worden de buisjes uit haar neusje verwijderd en kan ze beter gaan ademen. De komende jaren zullen er nog enkele operaties moeten plaatsvinden, waarvoor Hands & Feet zorg zal dragen.

We zijn God dankbaar dat we als Hands & Feet ons ook op deze manier kunnen inzetten.

In de laatste week van 2010 hebben meer dan 250 zigeunerkinderen een nieuw paar laarzen ontvangen via Hands & Feet. 

Afgelopen najaar bracht mevrouw Marianne van de Does een bezoek aan één van de zigeunerkampen rond Beregowo. Kort na het bezoek belde zij op met voorstel om voor ieder kind, klein of groot, een nieuw paar laarzen te kopen. Een prachtig plan natuurlijk! Via een goede kennis wist zij mooie Dunlop laarzen te verkrijgen tegen inkoopsprijs. Werkgroep De Ruyter kon ze nog net met het laatste transport meenemen.

Net na kerst werd de lading vrijgegeven, waardoor we de laarzen en sokken konden gaan sorteren en uitdelen. Met de contactpersonen op de zigeunerkampen, startten we dinsdag met het uitdelen op het kamp van Balaziir, woensdag bezochten we Janosi en Kís Begany, om vrijdag af te sluiten op het kamp van Vinogradiv. Het is stuitend om te zien dat veel kinderen slecht verzorgd, vaak vies, zijn en slecht schoeisel en kleding hebben. Kinderen en ouders zijn erg blij en bijzonder geholpen met deze hulp. Nu is het koud en ligt er sneeuw, maar het gebeurd ook regelmatig dat het dooit. Tijdens en na dooi, wordt het op en rondom de kampen zompig, modderig en nat. Door deze hulp houden de kinderen de voeten droog én hun kleren blijven schoner! Namens de kinderen en ouders van de genoemde kampen: Bedankt!!!

Frank en Joost