Al is de maand maart in zicht, de winter lijkt nog lang niet voorbij… Nog steeds hebben we te maken met veel sneeuw en kou. Door de vrieskou zijn de gaten in de weg niet meer te tellen en de gladheid wordt door velen niet altijd op prijs gesteld. Maar al duurt de winter lang, geen reden tot klagen. De sneeuw zorgt ook voor prachtige plaatjes en hier genieten we enorm van.

Afgelopen zaterdag hebben we, samen met een groep gemeenteleden van Frank en Ellen (hier zult u later meer over lezen) de Karpaten bezocht. Het was een prachtige dag met veel zon. Heerlijk om er even uit te zijn en te genieten van God’s schepping. En wat is die groot! Door alle nare situaties die je vaak dagelijks ter ore krijgt, bepaald dit bij mij vaak ook het beeld dat ik heb van het land. Ik vind het soms moeilijk om Oekraïne als een ‘mooi’ land te zien. Maar alles wat we zaterdag zagen, bewees maar weer het tegendeel!

Renate

Eén dag in de week werk ik voor het straatkindertehuis ‘Het Arendsnest’. Dit vind ik heel erg leuk om te doen en het is een mooie aanvulling op het ziekenhuiswerk.

Ik werk zelf niet met de kinderen maar geef trainingen aan de groepsleiders. We spreken over verschillende onderwerpen waar zij in de praktijk mee te maken hebben. Daarnaast geef ik theoretische achtergrondinformatie en adviezen uit mijn werkervaring in Nederland. De eerste bijeenkomsten waren spannend en leerzaam voor mij; zo bleken we niet bepaald niet op één lijn te zitten. Voor mij was bijvoorbeeld de kennisoverdracht erg belangrijk, maar de groepsleiders vonden vooral belangrijk wie ik zelf ben en welke ervaring ik heb op dit gebied. Praktijkvoorbeelden komen dan ook elke training veelvuldig aan bod.

Na de eerste zes bijeenkomsten kan ik stellen dat we een stuk naar elkaar zijn ‘toegegroeid’, maar het blijft elke bijeenkomst spannend hoe men hier op sommige voor Nederlandse begrippen gewone zaken reageert. Het kennisniveau ligt hier een stuk lager als in Nederland, maar het voornaamste is dat de medewerkers een groot hart voor de kinderen hebben!

Ellen

“New Life” is een centrum voor kinderen met een lichamelijke en/of mentale handicap. Dagelijks bezoeken zo’n 40 kinderen het centrum, waarvan een groot deel dagelijks wordt opgehaald door Ivan, de chauffeur van het centrum. 

De huidige bus heeft geen aanpassingen voor gehandicapten en aangezien de bus van Russische makelij is vertoont hij nogal wat kuren die gepaard gaan met de nodige kosten.

In september vorig jaar kocht Hands & Feet daarom een mooie Ford Transit uit 2006 mét rolstoelaanpasssingen. Het heeft een paar maanden geduurt voordat alle papieren in orde waren en er toestemming kwam van de humanitaire commissie uit Kiev, maar afgelopen weekend is de bus eindelijk door Joost en Frank naar Oekraïne worden gereden.

De Hongaars-Oekraïense grens duurde vier uur, maar daarna konden we echt Oekraïne in! Aan de Oekraïense grens stond mijn contactpersoon en Ivan (de chauffeur) al uren te wachten. Wij zijn ook erg blij dat de bus er is, maar ik heb nog nooit iemand zo trots gezien als Ivan!

De bus is vervolgens naar een speciaal douaneterrein gereden, waar hij naar verwachting deze week wordt vrijgegeven om vervolgens na een feestelijke opening in gebruik wordt genomen.

Hands & Feet laat ze rollen!

Op donderdag 3 februari jl. is UkraineMoves officieel van start gegaan!

Tijdens de feestelijke opening in een groot winkelcentrum in L’viv spraken enkele mensen de verkopers en de aanwezige gasten toe. Onder hen was ondere andere een priester, wie het project volgens West-Oekraïens gebruik inzegende. Prachtig om hem daarna ook door het winkelcentrum te zien zoeven (zie 3e foto onderaan).

Vanaf deze week rijden de eerste fietsen rond in hetzelfde winkelcentrum, en de komende tijd gaan we alle tien de tricycles inzetten. De opening is een mijlpaal voor het project, en dat moest natuurlijk gevierd worden.

Meer info via www.ukrainemoves.org en meer foto’s via deze link.

De natuur is hier op dit moment oogverblindend mooi. Doordat er ‘s nachts mist en dauw hangt en het tegelijkertijd (flink) vriest, bevriest het vocht aan de takken van de bomen en krijg je ‘rijp’. De witte wondere wereld is dan nog mooier dan na een sneeuwbui. Hierbij wat foto’s van afgelopen vrijdagmorgen bij zonsopkomst (onderweg naar Budapest), van gisteren hier in de stad en vlak bij ons huis. Geniet u mee?!