Zoals je eerder hebt kunnen lezen, staat de zomervakantie in het teken van de werkvakanties. Afgelopen twee weken was hier een groep uit de Vredekerk in Den Haag. Een enthousiaste groep jongeren die zowel voor kinderwerk als voor kluswerk deze kant op kwamen. Tijdens ons verlof in juni, hadden wij al het voorrecht om een voorbereidingsdag van de groep mee te maken. Het beloofde een goede tijd te worden … en dat is het geworden!

Wonderlijk
De start leek wat stroef te gaan worden, toen bleek dat de autopapieren verre van in orde bleken te zijn. De groep kwam daar gaandeweg achter, waardoor ze moesten besluiten om al dan niet de grenspassage te wagen. Onze ervaring heeft geleerd dat de douane erg op stempels en autorisatieformulieren is gefocused. Daardoor is meermaals gebleken dat je de auto dan écht Oekraïne niet in krijgt! Met die wetenschap heb ik de groep op het hart gedrukt om de auto in Hongarije te laten en later in de week papieren te laten invliegen. Bert, één van de leiding, had echter andere plannen en wilde biddend de grenspassage wagen. Hopelijk zou God de douane ‘zand in de ogen’ zou strooien voor de foute notering van autogegevens op het document van de notaris. Zo gezegd, zo gedaan. De eerste auto (busje) was redelijk snel de grens over, zonder de echte autopapieren (een kleurenkopie!). Dit bleek het genoemde ‘zand’ in de ogen van de douane. De douane ontdekte de fout bij de tweede bus, waardoor Bert aangaf dat de eerste bus óók met een kopie over mocht. Rieke (Bert zn vrouw, zie foto beiden) bracht hen de kopie, waardoor de douane de fout erkende! Zelfs dit is een unicum én daardoor bleek men de overige documenten ‘vergeten’. Ze mochten door!! Haleluja!

Maar ja, ze moesten ook nog terug en bij een aanhouding door de politie is het ook een probleem. “Geen probleem” antwoordde Bert, “de douanemannen met strepen hadden gezegd dat ze de grens moesten passeren als zij werkte”. Dat bleek best uit te komen, want het weekend dat de groep het land weer uit zou gaan, werkte de douane ook!

Voor alle zekerheid wilden we onze spullen toch op orde hebben, waardoor we zijn nagegaan wie er binnenkort naar Oekraine zou komen. Dinsdags bleek iemand de rijdende colonne van Oekroe achterna te vliegen, waardoor de juiste documenten alsnog meegegeven konden worden. Super!

Wij nuchtere Hollanders vinden niet snel iets een ‘wonder’, ook wij laten ons ‘zand in de ogen’ strooien, dat het iets uitzonderlijks zou moeten zijn. God is een levende God, hij ziet om naar jou en mij en we mogen bidden en geloven dat hij ons helpt. Zo ook hier, misschien een ‘klein’ wonder, maar wel bijzonder … zie ook Gods hand in de kleine dingen, dan komen de grote dingen vanzelf!

De werkvakantie kon beginnen, later meer…

Djadja Joost, wanneer gaan we zwemmen? Gaan we nog voetballen? Waar gaan we heen tijdens de excursie? Ik heb dorst! Mag ik naar de WC? Hoe lang blijven we nog?

Zwemmen viel in het water en werd schminken tijdens de hoosbuien in de zalen van Kefas, voetballen deden we de middag erna in de brandende zon bij 35 graden en we bleven tot na de preek van de 2e Amerikaanse spreker in de zigeunerkerk (met 18 kinderen!). De Vakantie Bijbelclub 2011, de kampweken van Het Arendsnest zitten er weer op. Het was genieten, we hebben heel veel lol en plezier gemaakt met onze kinderen en ook zij hebben met hun vriendjes en vriendinnetjes genoten. Dagelijks kwamen ze in ruime getalen opdagen, op de topdag 70 kinderen (zwemmen) en ook de laaste dag nog dik 60 kinderen!

Het thema was ‘Josef’. Zo mochten we de boodschap van dit bijbelverhaal in woord, mime en zang aan de kinderen overbrengen! We zijn op alle fronten bijzonder dankbaar en gezegend met de twee fantastische weken! Hieronder een filmpje als impressie

Als de zomervakantie in Nederland van start gaat, betekent dat hier een begin van een drukke, maar mooie periode. Het is prachtig om te zien hoeveel mensen en met name jeugd hun tijd gebruiken om zich in te zetten voor de kinderen en de mensen hier in Oekraine. Velen doen dit in de vorm van kinderwerk/kamp of door bouw- en opknapprojectjes. Al zijn het vaak maar 2 weken, zo betekenisvol voor de kinderen en mensen hier!

Voor ons betekent dit, en met name voor Joost, de reizen van deze groepen te coordineren en te zorgen dat er ook in de vrije tijd wat te beleven valt. Zo af en toe gaan we met een groep mee naar het meer om te zwemmen of de bergen in om te genieten van de prachtige natuur die Oekraine te bieden heeft. Daarbij is het, ook voor ons, heel waardevol te horen wat de mensen beweegt hiernaartoe te komen of wat voor indrukken ze allemaal opdoen. “Gek”, zou u misschien denken…”Zij zitten daar toch om dezelfde redenen en bovendien zitten ze er al ruim 2 jaar middenin!” Dat klopt, maar daardoor vergeet je soms waarom je het allemaal doet en zijn de dingen vaak ook  ’normaal’ en ‘gewoon’ voor je geworden. Zo sprak ik met een meisje, die 2 weken werkt onder de zigeunerkinderen, dat ze de kinderen zo vies vond en daar zoveel moeite mee had. Onbegrijpelijk vond ze het dat deze kinderen geen douche of toilet hebben en niet dagelijks lekker in bad kunnen. Haar emotie raakte me! Een emotie die ik ook in het begin had, maar deze situatie nu toch ‘normaler’ ben gaan vinden. Het is goed om je te blijven verbazen om de dingen die hier gebeuren en de situaties waarin bijvoorbeeld de arme zigeuners zich dagelijks bevinden. En al kunnen we niet alles aanpakken en onmogelijk de wereld verbeteren: God ziet het en als we het bij hem onder de aandacht brengen in gebed kunnen er grote dingen gebeuren! 

Onze dank voor alle mensen die zich deze zomer inzetten voor hun medemens. Een hele gezegende tijd allemaal, zowel hier, maar ook als jullie weer in Nederland zijn!

Oekraïne is geen Nederland, dat weten we inmiddels wel, toch verbaas je je nog keer op keer. Zo gingen we vorige week naar Chernivtsi, een stad vlakbij de Roemeens/Moldavische grens. We stapten uit om een bakkie te doen bij een tankstation. Toen ik naar de auto liep en me omdraaide, zag ik Paul (Mulder) ook de shop uitlopen. Hij schrok zich een hoedje toen de deur openklapte van de naast hem gestopte geldwagen (een Daewoo met groene strepen). Bars bewoog de beamte met zn Kalashnikov voor zich uit, zich langs Paul richting de kassa om de opbrensten op te halen. Haha, we hebben erg om dit Western tafareel gelachen! 

Toen we ‘s middags wat culturele hoogtepunten van de streek gingen bekijken, werden we halverwege opgehouden door een diesellucht uit de motor. We zetten de auto langs de kant en bekeken wat er loos was. Het bleek ergens lekkende diesel te zijn, we ontkwamen daardoor niet aan een bezoekje aan de Service. Istvan vreesde een vroegtijdig einde van ons culturele middagje. Tot onze opluchting zat direct in het volgende dorpje een Autoservice, gespecialiseerd in Mercedes, na een half uurtje reden we alweer door het Oekraiense land! Wat een zegen! Schade? 8 euro!

Bijzonder, zij het niet dat we even later opgehouden werden door het Blauw op straat. De beste man verzon ter plekke onze overtredingen. Zo zouden we over een doorgetrokken streep zijn gereden en bijna een ander auto hebben aangereden. Perplex van deze lezing trachtte we ons best te doen om ons te excuseren voor de door hem geziene overtredingen, immers wat heeft het voor zin om er tegenin te gaan? Uiteindelijk moest onze Oekraiense vriend, Istvan, meekomen en heeft hij het met oom agent geschikt. Zucht…

Gelukkig was er nog tijd om een oud vestigingsstadje (Kamianets-Podolski) en een mooi kasteel (Khotin) te bezoeken. Geniet mee van de foto’s! 

Het doel van deze trip, was het bezoek aan de groothandelsmarkt van Chernivtsi. Hier hebben we inkopen gedaan voor de zomerkampen van o.a. Stichting Oekroe. Ook dit was een bijzondere belevenis, waarna we weer 6 uurtjes achter het stuur kropen terug naar Beregowo.