Graag uw aandacht voor onderstaand bericht:

Weer tientallen doden door kou in Oekraïne
KIEV (ANP) -De snijdende kou in Oekraïne heeft de afgelopen 24 uur aan 20 mensen het leven gekost. Het aantal winterdoden van de afgelopen week is daardoor opgelopen van 43 naar 63. Ongeveer 1000 mensen zijn met bevriezingsverschijnselen opgenomen in ziekenhuizen. Dat heeft het Oekraïense ministerie van Gezondheid donderdag gemeld. De temperatuur was het laagst in het westen van het land. In het Karpatengebergte bij de grens met Slowakije werd het de afgelopen nacht 33 graden onder nul.

Als ‘Hands & Feet’ willen wij deze mensen graag te hulp komen om kleding, dekens en voedselpakketten uit te delen. Veel Oekraïners vechten voor hun leven tegen de kou, laten wij hen steunen zodat hun handen en voeten niet bevriezen!! Op dit moment is er een Nederlandse groep van OostEuropa Zending in Oekraine die samen met de lokale zendingsorganisatie deze overlevingspaketten kan uitdelen waar het nodig is, onder andere aan de Roma-bevolking.

Voor €25,- stelt het team een voedselpakket samen waar een gezin week mee vooruit kan. Maak uw bijdrage over op rekeningnummer 42.71.97.341 tnv St. Oekroe inz Hands & Feet, ABN-AMRO Rijnsburg, o.v.v. noodhulp Oekraïne.

Helpt u mee??

Voor meer info belt u dan met Frank van Delft, telefoon 06-53969671.

UPDATE
MAANDAG 6 FEBRUARI 2012

Dodental winterkou op 135, vele duizenden zoeken hulp
Het ministerie van Noodsituaties heeft maandagmiddag nieuwe informatie gegeven over het aantal doden door het extreme winterweer van de afgelopen anderhalve week. Het dodental ligt nu op 135, terwijl het aantal mensen dat medische hulp nodig had vanwege onderkoeling of bevriezing van ledematen op 2.600 zit. In 2.000 gevallen was ziekenhuisopname noodzakelijk.

Inmiddels zijn er 3.265 verwarmde tenten opgezet. Daar komen er nog 96 bij in de komende dagen. De tenten van hulporganisaties als het Rode Kruis zijn in de afgelopen 24 uur door 10.000 daklozen en andere hulpbehoevenden bezocht. Sinds 27 januari zijn dat er zelfs al 85.000.

De temperaturen vallen nu eerst iets lager uit dan in de afgelopen week, toen het kwik op sommige plaatsen onder de -30 dook. Halverwege de week wordt het echter opnieuw kouder, met minima tot ruim onder de -20.

De oppositie wil vrijdag tijdens het vragenuurtje in het parlement van minister Viktor Baloga van Noodsituaties horen hoe het komt dat er in de afgelopen anderhalve week zoveel meer doden in Oekraïne zoveel meer doden zijn gevallen dan in de omliggende landen die toch ook te kampen hebben met extreem winterweer. Vooral daklozen zijn het slachtoffer geworden.

Inmiddels zijn we alweer gesettled in Rijnsburg. De drukte van de verhuizing uit Oekraïne, maar ook naar onze ‘nieuwe’ flat in Rijnsburg is achter de rug en we genieten daar nu erg van. Onze (schoon)ouders, familie, vrienden en gemeenteleden hebben hard in ons huis gewerkt om alles zo mooi te maken. Het is prachtig geworden. We zijn er bijzonder blij mee, bedankt voor de fijne thuiskomst!

Joost, Renate & Sanne

Afgelopen week moest ik, Renate, afscheid nemen van de kinderen/jongeren en collega’s in het dagcentrum waar ik werk. Een plek waar ik me welkom voelde en gewaardeerd, ondanks de vele cultuurverschillen. Een aantal moeders waren zelfs speciaal gekomen om gedag te zeggen. Ik heb veel van mijn kennis mogen delen en gezien dat ze er ook echt iets mee doen. Natuurlijk was het afscheid zwaar. Je hebt met heel veel kinderen, collega’s en ouders een band opgebouwd. Ik zal ze gaan missen! Het fijne is echter dat de  werknemers heel goed bezig zijn en zo veel liefde hebben voor de kinderen dat ik met een gerust hart afscheid kan nemen. Zij redden het wel en voor de kleine vraag is er gelukkig skype en mail!

Ook mijn, Joost, werk stond de afgelopen week in het teken van afscheid. Maandag met de kinderen van het Arendsnest en op vrijdag heb ik het team meegenomen uit eten. Het waren bijzondere momenten, veel kinderen hadden een kaart of ander knutselwerkje gemaakt, zongen een lied of wilden je persoonlijk nog zeggen hoe dankbaar ze waren voor het luisterende oor, omdat ze niemand hebben die van ze houdt. Of Deniz: “Je komt toch wel snel terug, in de zomer? Langer kan ik niet wachten!” Tsja, daar sta je dan… Al die kinderen hebben een verhaal, verhalen waar je niet vrolijk van wordt. Waar je wel vrolijk van wordt is dat ze in het Arendsnest komen, horen over een Vader die wél van hun houdt, te eten krijgen, gekleed worden, waar naar ze geluisterd wordt en van ze wordt gehouden. Fysiek vertrekken we, maar we zullen dit nooit kunnen loslaten.

Het gezegde binnen de conferentie gaf ouders ook hoop. Hoop dat er eindelijk vooruitgang wordt geboekt in de omgang en begeleiding van kinderen met een autismespectrumstoornis. Daarbij werd ik ook wel weer verdrietig omdat deze hulp zich nu nog alleen in Kiev bevindt. Dat is 12 uur reizen bij ons vandaan. Veel ouders zijn helemaal niet in de mogelijkheid hun hulp verderop te zoeken. Iedereen wil het beste voor hun kind en voor ouders zo ontzettend moeilijk als ze dit niet kunnen bieden.

Het mooie is wel dat deze professionals 2-weekse kampen organiseren voor ouders en kind(eren) door het hele land. Binnenkort zal er 1 georganiseerd worden in onze regio en hoorde al verscheidene moeders dat ze zich hiervoor hebben aangemeld. Ze zullen hier uitleg krijgen over de stoornis van hun kind en persoonlijke begeleiding krijgen over hoe ze het beste met problemen om kunnen gaan.

Ik zie dus zeker vooruitgang op dit gebied, al gaat het me natuurlijk zeker niet snel genoeg! Ik wil dagopvangmogelijkheden en scholen voor deze kinderen, maar daar zullen ze hier mogelijk nog vele, vele tientallen jaren op moeten wachten. Het begin is er echter wel en stapje bij beetje zullen er veranderingen ontstaan! Slawa Bogu! (Prijs de Heer zoals vele Oekrainers dat zeggen..).

Renate

De rondleiding van Eva was één van de vele bezoeken en activiteiten tijdens de georganiseerde reis met dominee Meek, eind oktober. Een reis met als insteek een kijkje te nemen in het leven van Joost, Renate, Frank en Ellen, tijdens de periode dat zij namens Hands & Feet, God en mensen mogen/mochten dienen in Oekraïne.

Het thema van de reis was ‘In den vreemde’. Dominee Meek had een aantal ochtendbijeenkomsten met stille tijd en ‘samen bijbellezen’ voorbereid over ‘Arm & Rijk’. Een aantal bijbelverhalen werd gelezen en vervolgens werd dit in de context van het moment en de reis besproken. Dit leidde tot nieuwe inzichten en uiteraard ook een mate van zelfreflectie. Het bleek een intensieve periode, waarin heel erg veel samen kwam. Emoties door indrukwekkende rondleidingen, persoonlijk getuigenissen, leefsituaties van gezinnen, maar ook door het heerlijke weer, lekker wandelen, de prachtige natuur in de Karpaten en de goede dynamiek in de groep. 

Vooral dat laatste leidde tot een aantal bijzondere momenten in de groep. De indrukwekkende bezoeken tijdens de eerste dag zetten de toon. Mede doordat bijna iedereen (klein)kinderen heeft en juist het verschil in levenskansen en leefsituatie, weerspiegelt in wat een rijkdom wij in Nederland leven. Dat leverde emotionele momenten op, gewoon op de slaapkamer of tijdens een gebed na het avondeten. De verbondenheid daardoor groeide, maar ook het respect en de warmte naar de mensen hier in Oekraïne. Wat mooi is het dan om bemoedigd te zijn, bemoedigend en één in geloof! 

Als we aan het einde van de ochtend genieten van de zonnestralen op een terras, blikken we terug op de ochtend. “Arrogant zijn we eigenlijk”, zegt iemand uit de groep, “Hoezo?” vraagt een ander. “Nou, wij denken die jongen een plezier te kunnen doen met een lollie en dat we daarmee heel wat voor hem hebben betekend!” “Eigenlijk is dat heel arrogant”.

Het is één van de overdenkingen na een intensief weekend vol afwisseling. Op vrijdag reden we naar de bergen en bleek er al veel sneeuw te liggen. We gingen quadrijden, dat werd een koude bedoeling. Hierna togen we naar een buurtsuper-in-sovjet-style, waar we een heerlijk bakje koffie dronken en Jan (Verlinde)  zo gek kregen om de plaats (en schort) van de verkoopster in te nemen voor een foto. De dag sloten we af met een lekker etentje ergens onderweg.

Zaterdag konden de handen uit de mouwen worden gestoken op het zigeunerkamp van Balaszir. Jori deed een kampioensshirt van Rijnsburgse Boys van de hand, maar kon het tevens niet over zn hart verkrijgen om zn vest aan te houden, die dus ook zn weg naar de zigeuners vond. En later nóg één! Na een ochtendje bikkelen, togen we ‘s middags naar het kinderprogramma in de flattenwijk, waar de gehandicapte Klaus wekelijks kinderprogramma’s organiseert voor de jeugd. We sloten de dag af bij een familie, die naast hun 3 eigen kinderen, 8 weeskinderen in hun gezin heeft opgenomen. Van deze 8 zijn er 4 gehandicapt. De enorme gastvrijheid en liefde voor hun (wees)gezin bleek een bijzondere ervaring!  

Zondag waren we voor de lunch uitgenodigd bij Lena, een weduwe die 3 jaar geleden haar man verloor door de drank. Ze woont in een klein dorpje samen met haar kinderen. Ze heeft 6 kinderen  en 1 kleinkind. 4 kinderen zijn de deur al uit. 1 woont en werkt in Rusland, 2 hebben een contract als soldaat en haar oudste dochter is getrouwd en heeft een dochter. Ze woont erg eenvoudig en te zien is dat ze af en toe wat hulp krijgt. Verder moet ze het alleen zien te rooien. Gelukkig heeft ze veel land, waar ze van kan leven. Maar het leven is er wel hard. De WC staat 30 meter achter het huis en gestookt wordt er op hout. Na een korte wandeling naar het kruis, eten we vroeg, omdat we de zigeunerkerk gingen bezoeken, waar Jan zn preekkunsten mocht vertonen. Waar we onderweg al dramatische wegen hadden gezien, bleek het nóg erger te kunnen.

Al met al was het een super leuk weekend, het afzien op de quad, hard werken op het zigeunerkamp en de bijzondere bezoeken! Bedankt!

Op 24 september jl. vierden Bram & Elly de Mooy hun 50-jarig huwelijksjubileum. Het was een zeer bijzondere dag, waarop o.a. Vincent van Delft als verassing een verassingsorgelconcert gaf aan zijn oude orgelleraar.

Gepaard met de uitnodigingen voor dit feest stuurden Bram & Elly de Mooy informatie mee van UkraineMoves, het fietsenproject voor mensen met een fysieke beperking in Oekraïne. Bram & Elly wilden geen cadeau’s,  maar zagen liever dat de opbrengst naar het goede doel zou gaan.

Het totaalbedrag wat door dit idee is binnengekomen is maar liefst € 1.100,-. Fantastisch! Het geld is zeer welkom om ook voor 2012 de financien rond te krijgen, en naar we hopen nieuwe fietsen te kunnen aanschaffen!

Meneer en mevrouw De Mooij, namens mij en de gehandicapten in Oekraïne heel hartelijk dank!

Frank van Delft